ســلام! یــار غـزل نـــوش اصـفـهــــانــی من

خوش آمدی به شب شعر و شعر خوانی من

زلال و ســاده بــه مهمــانـی مـن  آمـــده ای

که صعـب و سخـت شـود  کـار میـزبـانـی من

چــه اتـفــــاق بـدیـعــی کــه مـاه صـورت تـو

حـلول کـرده در اوجِ شـبِ مـعـــانــــــیِ مــن

تو مثـل مسجـد بشکـــــوه شیــخ لـطـف الله

نـشـسـتــه ای به تمـاشـای لال مـانـــی من

و چشـم دوختـه ای در دو چشـم مـن تـا بـاز

بـه هـــــم بـریــزد  آرامــش روانــــــی مـــن

کـــدام شعـر بخـوانـم کـه مسـتـجـــاب شود

دعـای چـشـــم تــو بـا بـــازی زبـــانــــی من

بخــواه تـا غــزل تــــازه ای ســــروده شــود

بـخـنـد تـا بـدمـــد ذوق نـاگـهــــــــانـــی مــن

به عشـوه چشـم بچـرخـان و شـرم کن با ناز

که بــاز گـــردد از آغــــاز نــو جــوانـــــی مـن

چــو پـرده هـای قلمـکـار و قــاب هـــای طـلا

فــزوده عـشـق تـو بـر شهــرت جهـانی من!

تمـام قافیـه هـا وقـف چـشـم هـای تـو شـد

درود و بـدرود ای  عــشــق اصـفـهــانـی من

( بهروز یاسمی )