نشسته ام به تماشای آسمان بی تو
اگر چه سنگ شدند این ستارگان بی تو
زبان شعر من از واژه های کهنه پر است
چه زود پیر شد این شاعر جوان بی تو
چقدر ناله کند این گرام سر گردان
چقدر گوش کنم دلکش بنان بی تو
چه فرق می کند این جام از چه لبریز است
تفاوتی نکند شهدو شوکران بی تو
اگر چه روح جهان است مشهد ای جانا !
جهنمی ست به چشم این جهان بی تو