مجنون تماشای توام بیشتــــــــــــــر از پیش

سرگشته کسی است که بیگانه از این کیش

مجنون تماشای تــــــــــــــــو غیری نشناسد

تا شمـــــــــع وفا هست به پروانه مزن نیش

فرق اســــــــت میان من و پروانه که هرشب

شمعیست در آغوشش و من در تب آنیـــــش

هرچند نگـــــــــــــــــــاه من دیوانه پلید است

چون می کنی ام عیــب ز این نفس بد اندیش

یک بار اگر خویش در آیینـــــــــــــــــــه ببینی

صد بار شوی وسوسه بوســــــــه زمن بیش

((با ما به از آن باش که با خلق جهانی))

هرچند تو شاهی و منم بنده درویش

مازیار28/7/83