تصویر

 

 

این روسری آشفته ی یک موی بلند است

 

آشفتگی موی تـــو دیـــوانه کـــننده سـت

 

بالقوّه سپید است زن اما زن ایــن شعـــر

 

موزون و مخیّل شده و قافیه مـند اســـت

 

در فــوج مــدل هـــای مدرنیتـــه هنـــوز او

 

ابروش کمان دارد و گیسوش کمند است

 

پـــرواز تـــماشـــایی مـــوهای رهـــایـــش

 

تصـــویرِ رهـــاکــردن یک دسته پرنده ست

 

دل غرق نگاهی سـت که مابینِ دو پلکش

 

یک قهوه ای سوخته ی خـیره کننده ست

 

با اخم به تشخیصِ پزشکان سرطانزاسـت

 

خندیـدن او عامـــل بیمـــاری قنـــد اســـت

 

تصویـــر دلـــش بـــا کـــمک چــشمِ مسلّح

 

انگار که سنگی تهِ شـیئی شکــننده ست

 

شاید بـه صنـــوبر نرســـد قـــامـــتش امّـــا

 

نسبـــت بـه میانگین همین دوره بلند است

 

ماه است و بـــعید است که خورشید نداند

 

میزان حضور و حذرش چـــند بـه چند است

 

صالح دروند

 

/ 5 نظر / 19 بازدید
sarao

گل][گل][دست][دست] لذت بردم...

مجید پارسا

سلام جناب آفرین روز بخیر و لحظه ها بکام بفرمایید با چه عنوانی در صورت تمایل لینکتون کنم برادر ؟

مژگان

درود .زیباست http://sokootebaran.persianblog.ir/

آرما(دخترخانومه)

مرحبـــــــــــــــا... زن این شعر...موزون و مخیل شده و قافیه مند است [دست]