سرزده

گاهی سرزده
دیوانه‌وار
کوتاه
به دیدنم بیا
رگبار بهار باش ..

انسیه موسویان

/ 8 نظر / 20 بازدید
فانوس

نیایی هم بهار می آید حفظ آبرو کن بیا ... رضا کاظمی

فرزانه

سلامی بهاری بر شما پستتون حرف نداره همه چی درش هست هم حس دلتنگی هم اشتیاق...هم عشق ممنونم از حضورت [گل]

پرنیان حامی

سلام سپاس از لطف شما ؛ میتونم بپرسم ساکن چه شهری هستید ؟ (برای ارسال کتاب میپرسم )

شهرزاد قصه گو

زندگـــی زیبـاســـت چشمـی بـاز کـن گردشـــی در کوچــه باغ راز کن زنــدگــی موسـیـقـی گنـجشـکهاست زندگی باغ تماشـــای خداســت گـــر تـــو را نــور یـقیــــن پیــــــدا شود می‌تواند زشــت هم زیبا شــود حال من ، در شهر احسـاسم گم است حال من ، عشق تمام مردم است زنـدگــی یــعنـی همیـــــــن پــروازهــا صبـــح‌هـا ، لبـخند‌هـا ، آوازهـــا[گل]

شعله

زندگــی پـانتـومـیم اسـت ... حـرف دلـت را بـازی کـن ... اگـر بـه زبـان بیـاوری ، بـاخـته ای

صحاف

سلام از طریق وب نقاب تاریخ دوست فرزانه ام چشم به نوشته های دلنشین شما گشودم زیبا ودلنشینند دست مریزاد [لبخند]

عاطفه

سلام ممنون از پست خیلی عالیتون

ADRIAN

امید را باید واژه به واژه‌ آموخت رضا فرمند من پرنده‌ی فردای خویشتن‌ام پرنده‌ای کز واژه‌های انسان پَر کشیده است. * امیدم را شتابانده و رها کرده‌ام امیدم را پرانده و رها کرده‌ام‌ * امیدم را به شتاب افکنده‌ام امیدم را به اوج افکنده‌ام * امید را باید واژه به واژه‌ آموخت امید را باید شتاب به شتاب درنوشت * دل امید از تکاپوهاست دل امید از شتاب‌هاست * واژه‌های امید از جنبش است واژه‌های امید از پیروزی‌ست * امید را باید چنان نوشت که همیشه تازه بماند امید را باید چنان به اوج افکند که هیچگاه فرود نیاید